Poprzednia

Jak tłumaczyć «0 000 00 largo winch - 0 000 00 Largo winch»



Tłumacz

0 000 00 Largo winch
                                               

Winch Ball

Winch Ball - dwu-, trzy- bądź więcej osobowa gra, polegająca rzucaniu pomiędzy zawodnikami piłki. Gra rozgrywana jest w wodzie, prawidłowe zanurzenie zawodników wynosi ~1.2 metra. Prawidłowa odległość pomiędzy zawodnikami powinna wynosić od 10 do 30 metrów. Piłka do Winch Ball ma identyczny kształt, wielkość, ciężkość oraz jest wykonana z tego samego materiału, co piłka do tenisa ziemnego. Jest to typowo towarzyska gra, w której nie są naliczane punkty, jednak gracze powinni wykazywać się precyzją rzutu oraz chwytania piłki, a także poświęceniem przy trudnych piłkach.

Troparium winchesterskie
                                               

Troparium winchesterskie

Troparium winchesterskie – jeden z najstarszych i najważniejszych zachowanych zbiorów muzyki dwugłosowej w Europie. Składa się z dwóch angielskich manuskryptów pochodzących z ok. 1000 roku. Jeden znajduje się w Oksfordzie, drugi w kolgium Corpus Christi w Cambridge. Nazwa odnosi się do typowej w średniowiecznej muzyce praktyki tropowania odcinków chorału gregoriańskiego. Zawiera ponad 160 przykładów 2-głosowego organum. Domniemanym twórcą jest Wulfstan Kantor, choć z pewnością nie on je zapisał – troparium powstało już po jego śmierci. W zbiorze znajduje się w całości pierwszy zachowany dramat liturgiczny – Quem queritis.

Daniel Finch (8. hrabia Winchilsea)
                                               

Daniel Finch (8. hrabia Winchilsea)

Daniel Finch, 8. hrabia Winchilsea i 3. hrabia Nottingham KG – brytyjski arystokrata i polityk. Był najstarszym synem Daniela Fincha, 2. hrabiego Nottingham i Anne Hatton, córki 1. wicehrabiego Hatton. Od urodzenia nosił tytuł grzecznościowy "lorda Finch”. W 1710 r. został wybrany do Izby Gmin jako reprezentant okręgu Rutland. Po śmierci ojca w 1730 r. odziedziczył tytuły 8. hrabiego Winchilsea i 3. hrabiego Nottingham, i zasiadł w Izbie Lordów. W życiu politycznym związał się z lordem Carteretem. W 1725 r. został kontrolerem Dworu Królewskiego. Kiedy Carteret odszedł z gabinetu w 1730 r., Winchilsea dołączył do skupionej wokół niego "opozycji patriotycznej”. Kiedy Carteret powrócił do wpływów po upadku Roberta Walpole’a w 1742 r., Winchilsea otrzymał stanowisko pierwszego lorda Admiralicji. Sprawował je do 1744 r., kiedy to ponownie znalazł się w opozycji. W 1739 r. był jednym z założycieli londyńskiego Foundling Hospital. W 1746 r., kiedy lord Bath podjął nieudaną próbę utworzenia rządu, Winchilsea na dwa dni ponownie stanął na czele Admiralicji. Związawszy się w późniejszych latach ze stronnictwem księcia Newcastle powrócił na krótko do gabinetu w 1757 r. jako pierwszy lord Admiralicji. W latach 1765–1766 był Lordem Przewodniczącym Rady w gabinecie lorda Rockinghama. W 1752 r. został kawalerem Orderu Podwiązki. Lord Winchilsea był dwukrotnie żonaty – z lady Frances Feilding córką 4. hrabiego Denbigh i Mary Palmer córki sir Thomasa Palmera, 1. baroneta. Oba małżeństwa pozostały bezpotomne. Winchilsea zmarł w 1769 r. Tytuły parowskie odziedziczył jego bratanek George.

                                               

Heneage Finch (3. hrabia Winchilsea)

Heneage Finch – angielski arystokrata, syn Thomasa Fincha, 2. hrabiego Winchilsea, i Cecille Wentworth, córkę Johna Wentwortha. Po śmierci ojca w 1639 r. został 3. hrabią Winchilsea. Studiował w Queens’ College na Uniwersytecie Cambridge. Był przyjacielem generała George’a Moncka. Dzięki jego protekcji został w 1660 r. lordem strażnikiem Pięciu Portów, a następnie ambasadorem Anglii w Turcji. W Stambule pozostał do 1667 r. W latach 1660-1688 i w 1689 r. pełnił funkcję Custos Rotulorum Kentu. Był również lordem namiestnikiem Kentu w latach 1672-1687 i w 1689 r. 21 maja 1645 r. poślubił Dianę Willoughby, córkę Francisa Willoughbyego, 5. barona Willoughby, i Elizabeth Cecil, córki wicehrabiego Wimbledon. Małżonkowie nie mieli razem dzieci. Ok. 1649 r. poślubił lady Mary Seymour 1637 – 10 kwietnia 1673, córkę Williama Seymoura, 2. księcia Somerset, i lady Frances Devereux, córki 2. hrabiego Essex. Heneage i Mary mieli razem trzech synów i córkę: Frances Finch ok. 1655 – 17 kwietnia 1712, żona Thomasa Thynne’a, 1. wicehrabiego Weymouth, miała dzieci Heneage Finch 3 stycznia 1657 – 30 września 1726, 5. hrabia Winchilsea Thomas Finch ur. ok. 1658 William Finch 20 stycznia 1651 – 28 maja 1672, wicehrabia Maidstone, był ojcem 4. hrabiego Winchilsea W 1673 r. poślubił Catherine Norcliffe zm. 1679, córkę sir Thomasa Norcliffea, ale nie doczekał się z nią potomstwa. Jego czwartą żoną została 29 października 1681 r. Elizabeth Ayres zm. 10 kwietnia 1745. Heneage miał z nią jednego syna: John Finch 24 lutego 1682 – 9 września 1729, 6. hrabia Winchilsea

Oliver Winchester
                                               

Oliver Winchester

Oliver Fischer Winchester – amerykański konstruktor i przemysłowiec. Wyprodukował pierwszy w pełni udany karabin powtarzalny, a w 1857 założył w New Haven zakłady produkujące uzbrojenie i amunicję. Bronią palną zainteresował się w 1855, gdy kupił ósmą część udziałów w firmie Volcanic Repeating Firearms Company i zorganizował produkcję broni według patentów H. Smitha i D.B. Wessona. W 1857 spółka zbankrutowała. Oliver Winchester kupił jej akcje w całości, po czym założył nową spółkę pod nazwą New Haven Arms Company, której został prezesem. W 1858 Winchester zatrudnił T.B. Henry’ego, który w 1860 opracował karabin Henry M1860, a broń odniosła duży sukces. W 1866 Winchester zreorganizował spółkę, która została nazwana Winchester Repeating Arms Company. Od tej pory wszystkie rodzaje broni produkowane przez firmę były nazywane Winchester. Pierwszym karabinem, który Winchester udoskonalił był M1866, a został wyprodukowany w liczbie 30 000 egzemplarzy, następnym był karabin M1873, który wprowadzono w 1873. Związany z Partią Demokratyczną, był z jej ramienia zastępcą gubernatora stanu Connecticut 1866–1867. W 1834 poślubił Jane Ellen Hope, z którą miał troje dzieci.

Dom pani Winchester
                                               

Dom pani Winchester

Dom pani Winchester – nieukończona rezydencja Sary Winchester, wdowy po Williamie Winchesterze, dziedzicu fortuny Olivera Winchestera. Jest jedną z atrakcji San Jose, stolicy hrabstwa Santa Clara stanu Kalifornia. Słynie z niezwykłych elementów architektonicznych, jego właścicielka prawdopodobnie wierzyła, że uchronią ją przed duchami. Powszechnie uchodzi za nawiedzony. Jest jednym z historycznych rezerwatów stanowych.

Sarah Lockwood Winchester
                                               

Sarah Lockwood Winchester

Sarah Lockwood Winchester z domu Pardee – wdowa po Williamie Winchesterze, dziedzicu fortuny Olivera Winchestera. Zafascynowana okultyzmem, wiele lat poświęciła budowie domu, który jak wierzyła, chronił ją przed duchami ludzi zabitych z karabinu Winchester. Urodziła się w New Haven stanu Connecticut. Córka Sary W. Burns i Leonarda Pardee. Była żoną jedynego syna Olivera, prezesa Winchester Repeating Arms Company. Mieli jedno dziecko – Annie Pardee Winchester. Urodziła się 12 lipca 1866 r. Zmarła kilka tygodni później. Następna ciąża była niemożliwa z powodu bardzo silnej depresji pani Winchester. Teść zmarł 11 grudnia 1880, a mąż 7 marca 1881 r. na gruźlicę. Odziedziczyła ok. 50% udziałów w firmie, co oznaczało ok. 1000 ówczesnych dolarów dziennie w przybliżeniu 26 000 współczesnych. Prawdziwość historii o medium jest kwestionowana: Powszechnie uważa się, że szukała pocieszenia u spirytysty. Przekonał ją, że jej rodzina została przeklęta przez duchy. Nakazał wyjechać na zachód i zbudować dom, który miał ją chronić. Dopóki trwały prace, miała nigdy nie umrzeć. W 1884 roku wyjechała do Kalifornii, gdzie kupiła ok. 0.7 km² ziemi. Wtedy nie znajdowała się w granicach San Jose, stolicy hrabstwa Santa Clara.

Peter Winch
                                               

Peter Winch

Peter Guy Winch – filozof brytyjski, znany ze swego wkładu w filozofię nauk społecznych, propagowania dorobku Ludwiga Wittgensteina, wykładów z etyki i filozofii religii. W latach 1944-1947 odbywał służbę wojskową w Royal Navy. Od 1947 do 1951 r. studiował filozofię w Uniwersytecie Oksfordzkim. W 1951 r. został wykładowcą filozofii w University College of Swansea, gdzie poznał Rusha Rheesa, przyjaciela Ludwiga Wittgensteina. Wykładał tam do r. 1964, kiedy został mianowany wykładowcą filozofii w Birkbeck College Uniwersytetu Londyńskiego. W Birkbeck College pracował do 1967 r., kiedy mianowany został profesorem filozofii w King’s College Uniwersytetu Londyńskiego. W 1984 r. przeniósł się na stałe do USA, gdzie został profesorem filozofii w University of Illinois w Urbana-Champaign. Winch jest najbardziej znany ze swej wczesnej książki The Idea of a Social Science and its Relation to Philosophy wyd. pol. Idea nauki o społeczeństwie i jej związki z filozofią z 1958 r., w której przeprowadził atak na stanowisko pozytywistyczne w naukach społecznych, opierając się na pracach R. G. Collingwooda i późnej filozofii Ludwiga Wittgensteina.

Alexander Winchell
                                               

Alexander Winchell

Alexander Winchell – amerykański geolog, zoolog i botanik. W 1847 roku ukończył studia na Wesleyan University. Przez kilka lat pracował jako nauczyciel, następnie został zatrudniony na University of Michigan, gdzie w latach 1853-1855 był profesorem fizyki i inżynierii lądowej, a następnie w latach 1855-1872 profesorem geologii, botaniki i zoologii. W latach 1859-1861 i 1869-1871 był dyrektorem Michigan Geological Survey; przygotował do wydania mapę geologiczną stanu Michigan. W latach 1873-1874 był kanclerzem Syracuse University, następnie wykładał biologię i zoologię na Vanderbilt University 1875-1878. W 1879 roku powrócił na University of Michigan, gdzie do końca życia był profesorem geologii i paleontologii. W 1867 roku otrzymał doktorat honoris causa Wesleyan University. W 1891 roku pełnił funkcję przewodniczącego Geological Society of America. Jego nazwiskiem nazwano szczyt Mount Winchell w paśmie Sierra Nevada. Był autorem ponad 250 książek. Do najważniejszych jego prac zaliczają się Sketches of Creation 1870, A Geological Chart 1870, Michigan Geologically Considered 1873, The Geology of the Stars 1874, The Doctrine of Evolution 1874, Reconciliation of Science and Religion 1877, Pre-Adamites, or a Demonstration of the Existence of Men before Adam 1880, Sparks from a Geologists Hammer 1881, World Life, or Comparative Geology 1883, Geological Excursions, or the Rudiments of Geology for Young Learners 1884, Geological Studies, or Elements of Geology 1886 i Walks and Talks in the Geological Field 1886. Był metodystą i zwolennikiem teistycznego ewolucjonizmu. W swoich pracach usiłował pogodzić doktrynę religijną z danymi dostarczanymi przez nauki przyrodnicze. W opublikowanej w 1878 roku rozprawie Adamites and Preadamites wyraził pogląd, iż przedstawiciele rasy czarnej nie są potomkami należącego do rasy białej Adama i istnieli na Ziemi długo przed nim. Praca ta była bezpośrednią przyczyną zwolnienia Winchella z Vanderbilt University pod zarzutem kwestionowania Księgi Rodzaju.

Paul Winchell
                                               

Paul Winchell

Paul Winchell – amerykański brzuchomówca i aktor głosowy działający w latach 50. i w 60. Był też wynalazcą – twórca pierwszego sztucznego serca, które opatentował i podarował Uniwersytetowi stanu Utah. W angielskiej wersji serialu animowanego Smerfy użyczył głosu postaci Gargamela, a także niektórym Smerfom. Syn Sol Wilchina i Clary Wilchin, w 1974 roku ukończył szkołę medyczną Acupuncture Research College w Los Angeles. W 1959 roku ukończył Uniwersytet Columbia. Był trzykrotnie żonaty; z Dorothy Movitz, z którą ma syna lekarza i producenta filmowego Stacyego Paula Winchella, aktorką Niną Russel, z którą ma córkę komediantkę/aktorkę April Winchell ur. 4 stycznia 1960, i Jean Freeman.

                                               

Robert Winchelsey

Robert Winchelsey was an English Catholic theologian and Archbishop of Canterbury. He studied at the universities of Paris and Oxford, and later taught at both. Influenced by Thomas Aquinas, he was a scholastic theologian. Winchelsey held various benefices in England and was the Chancellor of Oxford University before being elected to Canterbury in early 1293. Although he initially had the support of Edward I, Winchelsey later became a forceful opponent of the king. The archbishop was encouraged by the papacy to resist Edwards attempts to tax the clergy. Winchelsey was also an opponent of the kings treasurer Walter Langton as well as other clergy. On one occasion he rebuked an abbot so sternly that the abbot suffered a fatal heart attack. Following the election of a former royal clerk as Pope Clement V in 1305, the king was able to secure the archbishops exile that same year. Upon the succession of Edwards son, Edward II, Winchelsey was allowed to return to England after the new king petitioned the pope to allow his return. Winchelsey soon joined the kings enemies, however, and was the only bishop to object to the return of the kings favourite, Piers Gaveston. Winchelsey died in 1313. Although miracles were alleged to have happened at his tomb, an attempt to have him declared a saint was unsuccessful.

                                               

Winchlor

Winchlor is a brand of calcium hypochlorite, which is a yellow white solid which has a strong smell of chlorine. It is not highly soluble in water and is more preferably used in soft to medium-hard water. It has two forms: dry and hydrated. The hydrated form is safer to handle. The brand originally came from an industrial company which decided to cancel the distribution of calcium hypochlorite in 2010. Winchlor is a brand of chlorine that has been used by many water districts in the Philippines. The Alpha Enterprise located in Cabuyao Laguna is the company who has started the product development of Winchlor which is manufactured by Hydrochemical USA. The selling point of the product is its easy dissolution property. The packaging of the product is usually 45 kilograms net and 43 kilogram net; the weight of the product will depend on the requirement of the client. This product has more than 70% chlorine concentration. The latest test was 78% chlorine content tested in University of the Philippines BIOTECH and Philippine Institute of Pure and Applied Chemistry.This product brand has been registered to the Intellectual Property Office with registration number: 4/201700502231. This was done to stop other companies from faking the said brand.

                                               

Winchcombeshire

Winchcombeshire was an ancient county in the South West of England, in the Anglo-Saxon period, with Winchcombe as its county town. The county originated in the shiring of Mercia in the tenth or early eleventh centuries, perhaps by King Edward the Elder in the early 920s. It was merged into Gloucestershire in the early eleventh century, probably by King Cnut in 1017.

                                               

Largocephalosaurus

Largocephalosaurus is an extinct genus of basal saurosphargid, a marine reptile known from the Middle Triassic Guanling Formation of Yunnan and Guizhou Provinces, southwestern China. It contains a type species, Largocephalosaurus polycarpon, and a second species L. qianensis. L. polycarpon was initially interpreted as an eosauropterygian sauropterygian closely related to European pachypleurosaurs and nothosaurids. However following additional preparation of the postcranial skeleton and the discovery of a second better known species L. qianensis, Li et al. 2014 reinterpreted Largocephalosaurus as a basal member of the family Saurosphargidae and a close relative of Saurosphargis and Sinosaurosphargis. According to Li et al. 2014, saurosphargids did not belong to Sauropterygia, although they were closely related to it, forming its sister taxon.

Wincheap
                                               

Wincheap

Wincheap is a road and suburb in Canterbury, Kent, England. The road forms part of the A28 road, stretching for around 1 mile from the city wall, close by Canterbury East railway station, to the over-crossing of the A2 and the parish of Thanington Without.

Largoward
                                               

Largoward

Largoward is a village in East Fife, Scotland, lying on road from Leven to St Andrews, 4½ miles north-east of Lower Largo and 6½ miles south-west of St Andrews. It is an agricultural and former mining village, one of the three main villages of the civil parish of Kilconquhar, along with Colinsburgh and the village of Kilconquhar. Coal must have been worked for a considerable length of time in the district, as it is recorded that coal was driven annually from Falfield, just north-west of the village, to Falkland Palace for the use of King James VI. Largoward and district Community Council covers the Northern part of the parish of the city of kilconquhar, plus the area Cassingray in the East parish of Carnbee. The name probably means field Largos parish of Largo and Largo law to be just West of the village. In Largoward name is written in the 18th century. Ward or waird is a Scots word meaning a fenced piece of land, mainly for grazing. Even though the parish in the town of kilconquhar, it turns out, had connections with the parish or Barony of Largo regarding the term of office. The word ward appears in nearby toponyms Balcarres ward city of kilconquhar parish, West parish and the knights of the parish of Carnbee parish. The population of the village and the surrounding settlements census 2011 419.

WinChip
                                               

WinChip

Although the small die size and low power-usage made the processor notably inexpensive to manufacture, it never gained much market share. WinChip C6 was a competitor to the Intel Pentium and Pentium MMX, Cyrix 6x86, and AMD K5/K6. It performed adequately, but only in applications that used little floating point math. Its floating point performance was simply well below that of the Pentium and K6, being even slower than the Cyrix 6x86.

Chateau de Largoet
                                               

Chateau de Largoet

The Chateau de Largoet, also known as the Tours d’Elven, is a medieval castle in Elven, in the Morbihan departement of France, 13 km from Vannes.

                                               

Acrocercops largoplaga

Carinodrillia winchesterae
                                               

Carinodrillia winchesterae

The length of the holotype attains the early whorls lost 26.5 mm, its diameter 8.3 mm; ​ 6 1 ⁄ 2 whorls remaining. Original description This species is very similar to Carinodrillia elocata, but it is more slender with a longer anterior canal and a deeper posterior sinus. The anal fasciole and the spaces between the spiral ridges are distinctly striate spirally, with in each interval about 6 striae. There are seven broad, rounded axial folds on the penultimate whorl and on the body whorl, weakening on the anal fasciole. On the face of the body whorl there are 18 narrow, high spiral ridges, a smaller cord above the upper one and a strong, acute cord below the suture. The outer lip is smooth within. The inner lip is a little raised. The anal sinus is deep, rounded posteriorly and contracted a little anteriorly.

Free and no ads
no need to download or install

Pino - logical board game which is based on tactics and strategy. In general this is a remix of chess, checkers and corners. The game develops imagination, concentration, teaches how to solve tasks, plan their own actions and of course to think logically. It does not matter how much pieces you have, the main thing is how they are placement!

online intellectual game →