Poprzednia

Jak tłumaczyć «0 film - 0 movie»



Tłumacz

0 movie
Filmoznawstwo
                                               

Filmoznawstwo

Filmoznawstwo – dyscyplina humanistyczna, zajmująca się naukową refleksją nad filmem. Obejmuje trzy zasadnicze dziedziny: teorię filmu, historię filmu oraz krytykę filmową. W kręgu zainteresowań filmoznawców znajduje się także wiele innych przenikających się dyscyplin, np. antropologia filmu, teoria nowych mediów i audiowizualności. Dziedziny filmoznawstwa, jako nauki młodej rozwój od początku XX wieku, na początku z koniecznością oddzielenia się od dziennikarstwa filmowego i luźnych refleksji na temat kina, wciąż się zmieniają: przybywają nowe często w związku z wykorzystaniem języków innych nauk, jak choćby kognitywizmu lub hermeneutyki, kończy się zainteresowanie starymi np. poetyka historyczna filmu, gramatyka filmu. Współcześnie mamy do czynienia z tendencją do łączenia lub przynajmniej współpracy różnych dziedzin w obrębie filmoznawstwa np. teoria filmu i teoria nowych mediów. Refleksja nad filmem jest wspólnym dorobkiem bardzo różnych osób: naukowców i myślicieli, dziennikarzy i krytyków, jak i samych artystów. Pionierem refleksji nad filmem na świecie jest polski fotograf, Bolesław Matuszewski. Pisał na przełomie wieku XIX i XX. Filmoznawstwo jest przedmiotem studiów uniwersyteckich. W Polsce: na Uniwersytecie Łódzkim Katedra Mediów i Kultury Audiowizualnej, Uniwersytecie Jagiellońskim oddzielny Instytut Sztuk Audiowizualnych, Uniwersytecie Śląskim Zakład Filmoznawstwa i Wiedzy o Mediach z Pracownią Audiowizualną i Pracownią Badań nad Kulturą Cybernetyczną w Instytucie Nauk o Kulturze, Uniwersytecie im. Adama Mickiewicza w Poznaniu Instytut Filmu, Mediów i Sztuk Audiowizualnych UAM - ma rangę Instytutu od 2018r. i Uniwersytecie Gdańskim Katedra Wiedzy o Filmie i Kulturze Audiowizualnej na Wydziale Filologicznym. Na większości uczelni filmoznawstwo jest nauczane jako specjalizacja np. polonistyki lub kulturoznawstwa. Jako osobny kierunek, wraz ze specjalnościami, filmoznawstwo istnieje na Wydziale Filologii Polskiej i Klasycznej na Uniwersytecie im. Adama Mickiewicza w Poznaniu, na Wydziale Zarządzania i Komunikacji Społecznej Uniwersytetu Jagiellońskiego w Krakowie oraz na Wydziale Filologicznym Uniwersytetu Łódzkiego. Niektórzy polscy filmoznawcy: prof. Bolesław Lewicki założyciel pierwszego w Polsce ośrodka filmoznawczego, na Uniwersytecie Łódzkim, prof. Jerzy Toeplitz autor sześciotomowej Historii sztuki filmowej, jeden z założycieli szkoły filmowej w Sydney, prof. Alicja Helman, prof. Marek Hendrykowski - założyciel ośrodka filmoznawczego na Uniwersytecie im. Adama Mickiewicza w Poznaniu oraz prof. Małgorzata Hendrykowska.

Deutsches Filminstitut
                                               

Deutsches Filminstitut

Niemiecki Instytut Filmowy – niemiecka organizacja filmowa mieszczący się we Frankfurcie nad Menem. Niemiecki Instytut Filmowy powstał 13 kwietnia 1949 roku - jego pierwsza nazwa to Deutsches Institut für Filmkunde Niemiecki Instytut Nauk Filmowych. Trzy lata później w 1952 powstało Niemieckie Archiwum Filmowe Deutsches Filmarchiv, które stało się oddziałem Instytutu. Wobec reorganizacji w 1956 roku Archiwum zostało oderwane od Instytutu. 1 stycznia 1959 roku prezesem Instytutu został Hanns Wilhelm Lavies, natomiast jego zastępcą Max Lippmann. W latach 1966-1981 Instytutem kierował Theo Fürstenau, następnie Gerd Albrecht. Od 1 lutego 1997 roku kierowniczką Instytutu jest Claudia Dillmann.

Svenska Filminstitutet
                                               

Svenska Filminstitutet

Szwedzki Instytut Filmowy – powstała w 1963 roku organizacja rozwijająca szwedzką kinematografię. Siedziba instytutu mieści się w dzielnicy Östermalm w Sztokholmie. Szwedzki Instytut Filmowy wspiera szwedzkich reżyserów oraz udziela dotacji budżetowych filmom, dystrybutorom i reklamowaniu szwedzkiego filmu w Szwecji. Promuje również rodzimą kinematografię za granicą. Instytut co roku przyznaje nagrody Złoty Żuk. Prowadzi bazę filmową Svensk Filmdatabas.

Robert Filmer
                                               

Robert Filmer

Ojcem Roberta Filmera był Sir Edward Filmer z East Sutton w hrabstwie Kent. Robert studiował w Trinity College w Cambridge, na którym naukę rozpoczął w 1604. Pasowany na rycerza przez króla Karola I został jego gorliwym stronnikiem w sporze z parlamentem o władzę. Filmer był już człowiekiem w średnim wieku, gdy spory parlamentarzystów z władcą skłoniły go do sięgnięcia za pióro. Bronił boskich praw monarchy. W swoim dziele "Patriarcha, lub przyrodzona władza monarsza" Patriarcha, or the Natural Power of Kings z około 1630 roku, lecz wydanego w dopiero po śmierci autora, w 1680 twierdził, że władza monarchy angielskiego wywodzi się z władzy przywódczej patriarchów biblijnych, a pośrednio z władzy jaką Bóg powierzył Adamowi, który zyskał w ten sposób całkowitą kontrolę nad życiem swych następców. Noe miał według Filmera odziedziczyć prerogatywy, a po nim jego trzej synowie. Ich następcami mieli być królowie. O ich prawie do władzy absolutnej nad poddanymi miały decydować przyrodzone prawa ojcowskie króla nad tłumem. Filmer miał jak najgorszą opinię o demokracji, twierdził bowiem, że w tak poważanych powszechnie starożytnych Atenach praktykowano "handel sprawiedliwością", zaś Rzym zaczął być rządzony praworządnie dopiero od ustanowienia cesarstwa. Życie w antycznych Atenach i Republice Rzymskiej było, zdaniem Filmera, niewiele warte, ponieważ w każdej chwili niekontrolowany i nieznający żadnej świętości tłum mógł dokonać samosądów. W piśmie: Freeholders Grand Inquest touching our Sovereign Lord the King and his Parliament 1648, Filmer przyznawał Izbie Lordów jedynie prawo udzielania rad monarsze. Jedynie król był twórcą praw. Filmer uważał za potworność sądzenie władcy przez lud, ponieważ wówczas poddani zyskaliby władzę sądzenia samych siebie, co byłoby sprzeczne z naturalnym porządkiem rzeczy. Tezy zawarte w "Patriarsze" były znane londyńczykom jeszcze przed 1680 rokiem dzięki takim pismom Filmera jak: Anarchy of a Limited and Mixed Monarchy "Anarchia monarchii ograniczonej lub mieszanej" z roku 1648, stanowiącego atak na pisma Philipa Huntona 1604-1682, który bronił praw parlamentu. John Locke w swych "Traktatach o Rządzie" 1690 atakował wydane w 1680 dzieło Filmera, zauważając, że teza o przekazywaniu władzy począwszy od patriarchów do współczesnych monarchów jest trudna do obronienia, ponieważ prawa pierworodnych wielokrotnie musiały ustępować miejsca wyborom politycznym, gdy np. władzę dziedziczył młodszy książę. Warto dodać, że nie jest to argument nie do obalenia, gdyż Filmer przedstawiał władców jako jedną rodzinę i to miało znaczenie decydujące. Locke wierzący w teorię pochodzenia władzy od ludu polemizował przede wszystkim z podobnie przedstawiającym genezę państwa i władzy Thomasem Hobbesem, lecz udawał, że jego głównym celem są teorie Filmera. Hobbes był zbyt poważany by bezpośredni atak na niego mógł ujść płazem w oczach opinii społecznej.

                                               

Piotr Zwierzchowski (filmoznawca)

Zajmuje się przede wszystkim historią filmu polskiego, kulturą stalinowską oraz kulturą popularną. Pracuje w Instytucie Filologii Polskiej Uniwersytetu Kazimierza Wielkiego w Bydgoszczy doktor habilitowany oraz na Wydziale Kulturoznawstwa i Filologii w Szkole Wyższej Psychologii Społecznej w Warszawie. Redaktor naczelny pisma Blok. Międzynarodowe Pismo Poświęcone Kulturze Stalinowskiej i Poststalinowskiej.

                                               

Lyyra Filmi

Lyyra Filmi – fińska wytwórnia filmowa, sieć kin i firma dystrybucyjna założona w 1910 r. przez Hjalmara V.Pohjanheimo. Początkowo firma działała jako sieć kin, a następnie przeszła do importu, eksportu i produkcji filmów. Od 1911 r. Lyyra produkowała kroniki filmowe były to pierwsze fińskie kroniki filmowe. W 1913 r. wytwórnia zajęła się dystrybucją fińskiego filmu Sylvi. Następnie przeszła do produkcji filmów – do 1917 r. wyprodukowała 14 filmów fabularnych. Były to filmy rozrywkowe, ale też ambitne produkcje, przy których z wytwórnią współpracowali m.in. z Kaarle Halme dyrektor teatralny i dramatopisarz, Yrjö Veijola pisarz oraz Leino poeta narodowy. Była to firma rodzinna – oprócz Hjalmara pracowali w niej także inni członkowie rodziny – żona Elina oraz ich czterej synowie. Rodzina współpracowała przy różnych zadaniach. Np. w kinach Lyyra ojciec pracował jako szatniarz, matka szpedawała bilety, a synowie dzielili między sobą rolę biletera, operatorów projektora i skrzypka, grającego do filmu. W ramach produkcji filmowej synowie pisali scenariusze i kręcili krótkie, dziesięciominutowe filmiki komediowe lub detektywistyczne. Wytwórnia odnosiła sukcesy, jednak w okresie I wojny światowej popadła w kłopoty finansowe. W 1922 r. Hjalmara Pohjanheimo sprzedał kino.

                                               

Filmen

Filmen – duńskie czasopismo branżowe związane z przemysłem filmowym. Publikowane było w latach 1912−1926. Wychodziło co dwa tygodnie. Założone zostało przez firmę dystrybucyjną Kinografen. Od 1913 r. jego redaktorami byli Jens Locher oraz Vilhelm Glückstadt od 1916 wyłącznie Locher. W 1918 r. zmieniło nazwę na "Kinobladet". Czasopismo publikowało ogłoszenia, wieści z branży oraz artykuły o filmie.

Filmweb
                                               

Filmweb

Filmweb – polski serwis internetowy poświęcony filmom i ludziom kina. Druga co do wielkości baza filmowa na świecie, po IMDb.com. Zawiera filmy ze 187 krajów, 9 byłych, 2 krajów, które zmieniły swoją nazwę na inną i 14 części należących do innych krajów.

Svensk Filmdatabas
                                               

Svensk Filmdatabas

Svensk Filmdatabas – szwedzka baza filmowa prowadzona przez Svenska Filminstitutet. Zawiera informacje o wszystkich szwedzkich filmach od 1897 roku i filmach zagranicznych, które miały oficjalną premierę w Szwecji. Zawiera biografię aktorów, reżyserów, producentów, którzy uczestniczyli w tworzeniu szwedzkich filmów. Powstała dzięki wsparciu Stiftelsen Riksbankens Jubileumsfond. Zawiera 62 tys. filmów i informacje o 265 tys. ludzi.

                                               

Orzeł za najlepszą muzykę filmową

2010 Paweł Mykietyn − Essential Killing Zygmunt Konieczny − Święty interes Daniel Bloom − Wszystko, co kocham Antoni Łazarkiewicz − W ciemności 2011 Michał Lorenc − Czarny Czwartek. Janek Wiśniewski padł Lech Majewski, Józef Skrzek − Młyn i krzyż 2012 Krzysztof Komeda, Mariusz Ostański - Komeda, Komeda. Alexandre Desplat - Rzeź Mikołaj Trzaska - Drogówka 2013 Jan Kanty Pawluśkiewicz - Papusza Mateusz Pospieszalski - Mój biegun Alexandre Desplat - Wenus w futrze Wojciech Kilar – Obce ciało Witold Lutosławski – Granatowy zeszyt 2014 Czesław Niemen – Sen o Warszawie Jan Duszyński – Jack Strong Maciej Zieliński – Fotograf Paweł Mykietyn – 11 minut 2015 Wojciech Karolak – Excentrycy, czyli po słonecznej stronie ulicy Maciej Zieliński – Sługi boże Bartłomiej Gliniak – Na granicy 2016 Mikołaj Trzaska – Wołyń Ishai Adar – Droga Aszera Clint Mansell – Twój Vincent Bruno Coulais – Maria Skłodowska-Curie Łukasz Targosz – Magiczna zima muminków Sandro di Stefano – Człowiek z magicznym pudełkiem 2017 Radzimir Dębski – Sztuka kochania 2018 Mikołaj Trzaska – Kler Filip Mišek – Fuga Alexandre Desplat – Prawdziwa historia 2019 Leszek Możdżer – Ikar. Legenda Mietka Kosza Maciej Zieliński − Sługi wojny Paweł Szymański – Dziura w głowie Andrzej Korzyński – Mowa ptaków Sacha Galperine, Evgeni Galperine – Boże Ciało

                                               

MovieShaker

MovieShaker is a video editing program for Microsoft Windows made by Sony. The newest version of MovieShaker, released in 2002, is 3.3. Compared to other video editing programs that are now available, MovieShaker is strictly low-tech. However, MovieShaker is required for capturing video from Sony MicroMV tapes in order to assure proper audio/video synchronization. In this case, the normal procedure would be to use MovieShaker for video capturing and then export the captured video as an MPEG file, which would then be suitable for further editing by other more sophisticated programs. Sony states that MovieShaker requires a pre-installation of Apple QuickTime 5.0 or higher. However, an upgrade beyond Version 3.3 has yet to be released. Therefore, future compatibility with newer versions of QuickTime cannot be assured. In particular, it is possible that the MovieShaker user may begin to experience audio capture difficulty with an installation of QuickTime 7.0. An alternative is to use MovieShaker to capture the video from Sony MicroMV tapes and save them to your hard disk as.MMV video files. These can then be converted by other utilities, such as MPEG Streamclip or mmv2mpg, a small utility to convert raw MMV files. Since MMV files use the MPEG-2 format, Apples MPEG-2 Playback Component commercial or Quicktime Alternative" freeware must also be installed for MPEG-2 support. Pinnacle Studio versions 8 through 10 and Canopus ProCoder rename the MMV extension to TS can also open MMV files, and convert them into more convenient formats. All Sony Vaio computers used to come pre-installed with this video editing software. This streamlines the editing process from a Sony Camera, because it uses a more direct firewire connection.

                                               

Ulead DVD MovieFactory

Corel DVD MovieFactory is a video editing and DVD authoring software product for Microsoft Windows, initially made by Ulead Systems and subsequently by Corel. It creates and authors multimedia discs in HD DVD, Blu-ray, DVD Video and DVD Audio. It also creates and rips Audio CDs and MP3 CDs. DVD MovieFactory is commonly bundled with many of the modern Toshiba Satellite laptops. Official Japanese version is also known as MovieWriter.

MovieLabs
                                               

MovieLabs

MovieLabs is an independent non-profit organization founded by Disney, Paramount, Twentieth Century Fox, Sony Pictures, Universal, and Warner Bros. studios to advance research and development in motion picture distribution and protection. It maintains project engineering, technology market analysis and standards development/evangelism among its core areas of focus and partners with leading universities, corporations, technology startups, service providers, and standards bodies to further explore innovative technologies in the field of digital media. Key publications and standards available through MovieLabs include: - Entertainment ID Registry EIDR - Common Metadata - Content Availability Metadata Avails - Common Metadata Ratings - Next Generation Video

                                               

UFO Moviez

UFO Moviez India Limited is an Indian digital cinema distribution network and an in-cinema advertising platform. It operates a satellite-based digital cinema distribution network using its UFO-M4 platform and D-Cinema network. UFO Moviez is a company in the business of electronic delivery of digitized full-length feature films and content in theatres via satellite. UFO has also contributed to the revival of single screen cinemas in India and its secure technology has substantially reduced Piracy. UFO has ensured that audiences have day of release’ access to films everywhere. UFO Moviez claimed to have released more than 11.000 films in 22 languages, on its UFO M4-Platform & DCI Network and has conducted over 21 million shows.

MovieWeb
                                               

MovieWeb

MovieWeb reports on entertainment news through their long-running website and related social media and video platforms. The site also maintains a searchable database of films.

MovieStop
                                               

MovieStop

MovieStop was a retailer of new and used movies and related merchandise. It was founded in 2004 as a division of GameStop. GameStop spun off MovieStop to private owners in 2012. In November 2014 MovieStop was purchased by Draw Another Circle LLC, the parent company of Hastings Entertainment. The company website was folded into GoHastings.com the next year. As of November 2014, MovieStop operated 44 stores in 10 U.S. states.

MovieTowne
                                               

MovieTowne

MovieTowne is a privately owned Cineplex chain in Trinidad and Tobago, headquartered in the city of Port of Spain. It is the nations largest cinema chain with four locations throughout the country: Port of Spain, Chaguanas, San Fernando, and Lowlands. A new development is currently being worked on and is scheduled to open in Guyana in 2018, the first location outside of Trinidad and Tobago. MovieTowne was founded in November 2002 by local entrepreneur Derek Chin with support from three other businessmen; Ernesto Abraham, Pierpont Scott and Winfield Scott who all sit on the Companys Board. The MovieTowne complexes usually contain shopping and dining facilities, the latter often being international chain outlets like Ruby Tuesday or Texas de Brazil. The complex is open 7 days a week and is open 363 days a year.

Moviemiento
                                               

Moviemiento

Moviemiento is a short film festival without a permanent venue. Instead cities and rural areas are visited along a given route. During the festival tour a documentary is produced and shown in the current program. Screenings are free of charge and generally take place in public space. Since 2008 besides film screenings the festival organizes other activities like workshops, film competitions and panel discussions. Often a festival tour has a specific subject. In the 2008 tour Moving Baltic Sea it was environmental protection. Kinomobilny in 2009 had bilateral exchange between Germany and Poland as a topic.

The Moviegoers
                                               

The Moviegoers

The Moviegoers were a power pop/rock group from Chicago who were active from 1992 to 1998. Through the course of their career, they released 2 EPs, 2 full-length CDs, and one 45.

Movieola
                                               

Movieola

Movieola is a Canadian online-based film service owned by Channel Zero. Movieola is dedicated to short films from all genres including comedy, drama, animation, and more; with films ranging from 30 seconds to 40 minutes in length.

Free and no ads
no need to download or install

Pino - logical board game which is based on tactics and strategy. In general this is a remix of chess, checkers and corners. The game develops imagination, concentration, teaches how to solve tasks, plan their own actions and of course to think logically. It does not matter how much pieces you have, the main thing is how they are placement!

online intellectual game →